Portal polskich blogów

05.12.2005 14:36

psycholog

Tak się zastanawiam...
Nawet wśród młodych ludzi są tacy, którzy nie radzą sobie z czymś, z sytuacją w domu, szkole, na studiach. Bądź też z samym sobą, z czymś, co jest ukryte w środku, a co zżera doszczętnie. Są czasem sytuacje, w których nie pomaga ani rodzina, ani przyjaciele, ani wypady z paczką do głośnego pubu. Co wtedy?
Jak postrzegacie chęć pójścia do psychologa? Chęć uzyskania fachowej porady, pomocy. Czy to nie jest trochę tak, że osobę, która korzysta z takiej pomocy szufladkuje się od razu jako "wariata" a psychologa utożsamia się z psychiatrą?

05.12.2005 15:30

"wariaci" to są na drogach, a do psychologa/psychiatry chodzą ludzie z problemami... psychologa z psychiatrą utożsamiać nie można, gdyż to dwie zupełne różne funkcje... a chęć pójścia do któregoś z nich należałoby raczej pochwalać, niż negować bądź wyśmiewać, bo w dzisiejszych czasach niewielu ludzi chce sobie pomóc w jakiś rozsądny sposób (bo to zawsze łatwiej się upić albo naćpać)... poza tym czasami łatwiej jest opowiedzieć o swoich problemach komuś obcemu, kto nie ma do nas emocjonalnego podejścia i kto może spojrzeć obiektywnie na to, co przeżywamy...

05.12.2005 15:30

niekoniecznie

dziś dużo osób otwarcie mówi o seansach u psychologa... zresztą nawet wizyta u psychiatry nie czyni z nas od razu wariata! ...jednak do korzystania z takich usług jeszcze dużo mi brakuje.. nie żebym żył bezstresowo, ale pomocną osobą z zewnątrz niekoniecznie musi być od razu psycholog, do tej pory 'sam' sobie radzę i nie narzekam :) /edit - popieram poprzedniczkę w całej rozciągłości.

05.12.2005 16:10

szkoda, że tak się dzieje. ja gdybym poczuła, że tego potrzebuję po prostu bym szukała aż znajdę dobrego psychologa. wierzę, że oni potrafią pomóc.

05.12.2005 16:39

biale-sciany

Też mi się zawsze wydawało, że sama dam sobie radę. Ale czasem nawet przyjaciel, taki najlepszy, od serca, nie jest w stanie pomóc. Dlaczego?
Bo chyba liczy się spojrzenie na własne problemy obiektywnie. A pomóc w tym może tylko osoba obiektywna i po części nam obca, czyli psycholog.

arhnea, to co napisałam to były tylko przykłady, które czasem gdzieś słyszę. Jak padnie porada "a może wybierzesz się z tym do psychologa" to niektóre osoby odbierają to jako kpinę, jako synonim nazwania go "wariatem", 'śworem" czy kimś w tym stylu. Ja absolutnie tak nie uważam.
to samo tyczy się rozróżnienia między psychologiem a psychiatrą. Psychologia to nauka społeczna, psychiatria- medyczna. Już tu jest widoczna wyraźna różnica. Niestety, niektórzy tego nie widzą.

Mi się wydaje, że część osób nie chce iść po poradę do specjalisty, bo dla nich byłoby to tożsame ze słabością. Uważam, że wręcz odwrotnie, że działanie w kierunku pomocy sobie to ogromna chęć życia w równowadze i zdrowiu psychicznym.

I jeszcze coś. Picie, ćpanie... tak, w ten sposób niektórzy uciekają. Ale są jeszcze inne sposoby, np: samobójstwa (bądź próby samobójcze) i zaburzenia łaknienia (poczucie, że nad czymś w końcu mam kkontrolę).

05.12.2005 18:10

Sam kiedys planowalem sie wybrac, ale na planowaniu sie skonczylo :)
Jesli chodzi o roznice miedzy psychiatra i psychologiem, to calkiem specem nie jestem, ale jest zasadnicza. Nie jest to fakt, ze do psychologa chdza ludzie z depresja, a do psychiatry - wariaci. Roznica miedzy nimi jest taka, ze ten drugi jest lekarzem, osoba po studiach, specjalista, a ten pierwszy jest psychologiem, badz po studiach, badz po studium, czy po prosu z zamilowania :) Ja osobiscie gdybym mial sie wybrac, chyba bym wolal isc do psychiatry, ktory z tego co wiem, tez zajmuje sie problemami, depresjami i to calkiem powaznie. Psycholog natomiast kojarzy mi sie z milym panem, ktory siedzi, slucha o co ci chodzi, po czym mowi, zebys sie nie przejmowal/a, liczy ci za wizyte i odprawia do domu. On przeciez nawet nie ma prawa przepisac ci na recepcie leku na depresje, czy sie myle???

Podsumowujac, jedna wizyte u lekarza zaliczylem, tyle, ze to znajomy i tak tylko sobie pogadalismy, dostalem recepte, ale nawet nic nie jadlem (mam lekowstret)... nic czego by sie mozna wstydzic i krepowac.

No i odnosnie twego ostatniego zdania podsumuje, ze jesli sie psychologa utozsamia z psychiatra, to moze to byc ujmujace dla tego drugiego. psychiatra jest psychologiem o niewiarygodnie szerszym spektrum dzialania i wiedzy... pozdrawiam.

05.12.2005 18:50

->nikt
żeby być psychologiem trzeba skończyć studia, aczkolwiek psycholog nie jest lekarzem, i z tego powodu nie może wypisywać recept... psychologowie zajmują się zjawiskami psychicznymi człowieka, ale pod innym kątem niż psychiatrzy, którzy są lekarzami, którzy mogą wypisywać recepty, i do których najlepiej udać się gdy ma się depresję...

05.12.2005 19:07

Ja chodzę do psychologa od kilku lat i otwarcie przyznaje się do tego. Poprostu nie radzę sobie z własnym życiem a nie uważam aby wizyta u psychologa była czymś hańbiącym. Lubię te wizyty, one pomagają mi zrozumieć wiele spraw. Naprawdę serdecznie polecam bo to fajna sprawa, uzyskać fachową pomoc. Jeżeli ktoś wyśmiewa innych tylko dlatego że ktoś chodzi do psychologa to wlaśnie ten wyśmiewający jest dla mnie wariatem. Za granicą to na porządku dziennym że każdy ma swojego psychologa i adwokata, tutaj jest to jeszcze szokiem.

05.12.2005 19:29

ostatnimi czasy bardzo potrzebuję psychologa. i nie widzę powodu, aby wstydzić się z tego, że ktoś do niego uczęszcza. idąc tym tokiem myślenia powinniśmy wstydzić się naszego lekarza pierwszego kontaktu.

05.12.2005 20:28

z drugiej jednak strony, fakt, ze psycholog jest coraz popularniejszy i coraz wiecej osob ma "swojego" psychologa jest niepokojacy.

05.12.2005 20:39

Nikt, niekoniecznie. Kiedyś ludzie albo sobie jakoś sami radzili albo popelniali samobójstwo, teraz czasami jest potrzeba wygadania się przed kimś kto potrafi coś fachowo doradzić.

05.12.2005 22:14

Hm... naukowcy twierdza jednak, ze z roku na rok ludzie sa coraz slabsi psychicznie, coraz czesciej zapadaja w depresje, zyja w coraz wiekszym stresie itp. itd. stad tak sadze :)

05.12.2005 23:56

pewien wybitny poslki psycholog, zapytany dlaczego w polsce nie wdraza sie tak latwo mode na wlasnych psychologow odpowiedzial " tym roznimy sie od amerykanow, ze oni maja wlasnych psychologow, a my wlasnych przyjaciol".

Zreszta, ponoc globalnie liczac 80% ludzkosci nie jest zdrowa psychicznie. I ja sie zaliczam do tej grupy, niestety bezapelacyjnie. Ostatnio bardzo powaznie potwierdzily to rozne wypowiedzi ludzi znajacych sie na rzeczy :(

06.12.2005 08:37

Nikt w sumie masz rację.

High świat się zmienia, ludzie się zmieniają i co raz więcej fałszywych przyjaciół....

06.12.2005 14:54

ja pare razy byłam u psychologa. może gdybym miał jakiegoś przyjaciela to by to potrzebne nie było... uważam, że psycholog to taki zastępczy "przyjaciel", który bierze pieniądze za "przyjacielowanie". chociaż mi pomógł. ale jeśli się ma prawdziwych przyjaciół i oparcie w kimś, to psycholog potrzebny nie jest.

07.12.2005 11:01

Moim skromnym zdaniem...

Czasem nawet najlepszy przyjaciel nie pomoże. Brak mu wiedzy którą posiada psycholog. Przyjaciele działają intuicyjnie starając się pomóc natomiast psycholog często gęsto wie znacznie lepiej kiedy jaka pomoc jest potrzebna.